Heupklachten: Zelfdiagnostiek bij heupklachten.

Diagnose
ontsteking van de heup
Advies
Een septische artritis is een ontsteking van het gewricht door bacterieën. Hierbij is altijd koorts. En de patient maakt altijd een zieke indruk. Het gewricht is meestal erg pijnlijk, de patiënt kan meestal niet lopen, nderzoek van de beegingen is vaak niet goed mogelijk dor de pijn. Om de druk in het gewricht zo klein mogelijk te maken hudt de patiënt de heup vaak licht gebogen, iets naar binnen gedraaid en iets geabduceerd(naar opzij bewogen).
Het komt het meeste voor bij kinderen en meestal onder de 5 jaar.
Dit is een ernstige ziekte die met spoed behandeld moet worden. Hiervoor is meestal opname nodig.

Hieronder volgt een samenvatting van een artikel uit het Nederlands tijdschr voor Geneeskunde van 29 april 2006 pag. 973-976.

Septische (poly)artritis: niet te onderschatten

Polyartritis doet veelal denken aan reumatoïde aandoeningen of andere systeemaandoeningen, maar een septische polyartritis kan ontstaan bij gezonde personen, vooral door hematogene verspreiding van een infectie elders in het lichaam.

Incidentie:

bedraagt voor septische artritis 4-10 per 100.000 kinderen per jaar.
- Monoartritis ziet men meestal in de knie, heup of schouder.
- Bij kinderen (onder de 15 jaar) lijkt de heup vaker geïnfecteerd te zijn.
- Septische artritis van de symphysis pubica is een zeldzame vorm.
- Bij 10 tot 20% van de septische artritiden is er een polyartritis aanwezig en zo’n 50% van deze laatste heeft, meestal al lang bestaande, reumatoïde artritis.

Risicofactoren

(voor een septische artritis in het algemeen) zijn o.a.:
- Intraveneus drugsgebruik en overmatig alcoholgebruik.
- Afweerstoornissen.
- Neonatale of bejaarde leeftijd.
- Reeds bestaande gewrichtsaandoeningen.
- DM.

Fysiopathologie:

ontstaat door invasie van de synoviale membraan door een micro-organisme, dat het gewricht meestal binnendringt na hematogene verspreiding vanuit een infectiehaard elders. Een naburige osteomyelitis, een intra-articulaire injectie of een gewrichtsoperatie kunnen ook als oorzakelijk agens fungeren.

Etiologie:

- Septische monoartritis:
- In 65 tot 80% van de gevallen gaat het om een stafylokok en dan vooral S. aureus.
- In 5 tot 15% wordt een Streptococcus pneumoniae gekweekt.
- In zeldzame gevallen worden anaerobe of gramnegatieve bacteriën gevonden.
- Septische polyartritis:
- Wordt zelden veroorzaakt door een S. aureus.
- In de kweek worden vaker een S. pneumoniae of Neisseria gonorrhoeae gevonden.

Symptomatologie:

- Algemene klachten: o.a. koorts en malaise.
- Lokaal: tekenen van infectie zoals zwelling, roodheid, warmte, bewegingsbeperking en pijn bij het bewegen van het gewricht.
- De pijn komt niet alleen van de infectie, maar wordt ook veroorzaakt door de zwelling van het gewricht, waardoor de patiënt geneigd is om het gewricht in een stand te houden die daaraan de grootste inhoud geeft, namelijk de stand van Bonnet.
- Bij een artritis van de heup ontbreken vaak de locale ontstekingsverschijnselen, wat het stellen van de diagnose bemoeilijkt: de heup ligt in abductie, flexie en exorotatie.
- Een septische artritis kan een eerste presentatie zijn van een endocarditis.

Diagnosestelling:

- Naast het klinisch beeld is isolatie van de bacterie uit het gewrichtsvocht vereist.
- Het gewrichtsvocht kan macroscopisch troebel, purulent of serosanguinolent zijn.
- Er moeten bloedkweken worden afgenomen.
- Verhoogde sedimentatie en CRP en een leukocytose met linksverschuiving kunnen worden gevonden.
- Echografie: kan aanvullende informatie verschaffen over dieper gelegen gewrichten zoals de heup: vocht en verdikking van het kapsel kunnen de diagnose namelijk waarschijnlijker maken.
- Radiografie: als het ontstekingsproces al langer duurt kunnen destructieve veranderingen worden vastgesteld.
Behandeling: direct ingrijpen, want een late diagnose of een insufficiënte therapie kan blijvende gewrichtsschade geven:
- (Chirurgische) drainage, toediening van AB en analgetica, en rust.
- De drainage kan verricht worden via puncties, via artroscopie of via artrotomie (afhankelijk van het gewricht en de ernst van het ziektebeeld).
- Empirische therapie bij oudere kinderen: flucloxacilline en gentamycine IV, kortdurend gedurende 5 dagen. Verder beleid wordt dan aangepast op basis van de kweekuitslagen en de totale behandelingsduur bedraagt 3-6 weken, afhankelijk van het klinisch beeld en het normaliseren van de infectieparameters.

Prognose:

- De sterfte bedraagt 8-13%.
- Bij oudere en immuungecompromitteerde patiënten en als er meerdere gewrichten zijn aangedaan, is de verwachting ongunstiger.
- 80% van diegenen die overleven, doen dit zonder restverschijnselen, tenzij er tevens reumatoïde artritis is, de patiënten ouder zijn, en er prothetisch of osteosynthetisch materiaal in het geïnfecteerd gewricht aanwezig is.
- Mogelijk kan vroegtijdige toediening van anti-inflammatoire medicatie zoals NSAID’s en glucocorticoïden de kans op gewrichtsschade verkleinen.

Conclusie:

late diagnosestelling kan desastreuse gevolgen hebben, want als een septische artritis niet snel en adequaat wordt behandeld, is de kans op blijvende gewrichtsschade vergroot.