Klik hier als u het zelfonderzoek naar hand en polsklachten wilt doen.

Diagnose

Fenomeen van Raynaud

Advies

Het optreden van 'dode vingers'.
Als de klachten door een bekende oorzaak worden opgewekt dan spreekt men van het fenomeen van Raynaud. Als er geen duidelijke oorzaak is en de klachten duren meer dan 2 jaar dan spreekt men van de ziekte van Raynaud.

  • klachten
  • De vingers worden eerst wit, dan blauw (cyanotisch) en tenslotte (bij opwarmen) rood. Dit gebeurt in aanvallen. Dit kan optreden bij plotselinge kou of bij het aanraken van koude voorwerpen, maar ook zonder duidelijke aanleiding.
    Vaak is er een tintelend gevoel in de vingers en zijn de vingers opgezet. Bij wat langere duur ook pijn.

  • oorzaak
  • De oorzaak is een vermindering van de bloedstroom doordat de bloedvaten te sterk samentrekken als reactie op koude of een andere prikkeling.
    Roken verhoogt de kans op een aanval.
    Het kan optreden bij arbeiders die zeer langdurig met trillende gereedschappen hebben gewerkt (bv drilboren).
    Het gebruik van orale anticonceptiva (de pil), betablokkers (gebruikt bij hoge bloeddruk) en ergotaminepreparaten (gebruikt bij migraine) kan soms een aanval veroorzaken zijn.
    Sommige ziektes kunnen het fenomeen van Raynaud veroorzaken: sclerodermie, atherosclerose, loodvergiftiging.

  • diagnose
  • De diagnose wordt gesteld op basis van de typische verschijnselen.
    De eerste verschijnselen treden vaak al op vanaf de puberteit, meestal bij jonge vrouwen. Bij een begin na het 30e jaar is er meestal een onderliggende oorzaak.
    Er moet onderscheid gemaakt worden met erytromelalgie (aanvallen van rood worden van de vingers), acrocyanose (blauwe vingers) en winterhanden (roodblauwe vlekken).

  • behandeling
  • Behandeling kan gebeuren met calciumantagonisten (Nifedipine, felodipine, amlodipine, nisoldipine, isradipine, tildiazem). Deze medicijnen geven een verwijding van de bloedvaten en verminderen daardoor de bloeddruk. Vaak geeft dit als bijwerking duizeligheid bij plotseling opstaan (door een te lage bloeddruk) of zelfs kortdurend bewustzijnsverlies met als gevolg vallen.
    In zeer ernstige gevallen kan een operatie worden overwogen waarbij de zenuwen die het samentrekken van de bloedvaten veroorzaken, worden doorgeknipt. Maar over het nut van een dergelijke operatie bestaat in medische kringen geen overeenstemming.