Klik hier als u het zelfonderzoek naar heupklachten wilt doen.

Diagnose

Liesblessure

Advies

Een liesblessure is een beschadiging van de aductor spieren van de heup (de spieren die de benen naar elkaar toe laten bewegen) of van de aanhechting van deze spieren aan het schaambeen.
De beschadiging kan ontstaan door chronische overbelasting of door bv uitglijden met gespreide benen.

namen:
adductor spierenspieren die het been vanuit spreidstand weer terugbrengen in de middenpositie.
m. adductor longusDe lange adductorspier
m. adductor brevisDe korte adductorspier

indeling in 3 stadia:
  • stadium 1: alleen overbelasting en pijn
  • Aanvankelijk ontstaat de pijn alleen na de sport, tijdens rust en soms ook 's nachts. Later is er ook pijn tijdens de sport. De volgende ochtend is er vaak een kortdurende startpijn en/of stijfheid.
  • stadium 2: pijn en krachtsvermindering
  • Pijn in rust, tijdens de warming up en later tijdens de sport. De ochtendstijfheid duurt langer. Er ontstaat soms ook pijn boven het schaambeen. Uiteindelijk gaat de pijn niet meer weg.
  • stadium 3: ernstige spierscheur of totale afscheuring van de spier waarvoor meestal peratie nodig is. (zeer zeldzaam)
  • In eerste instantie ontstaat pijn door microscheurtjes in de spier, de pees (tendinitis) of in het bot op de aanhechtingsplaats aan het schaambeen (insertietendinopathie).
    Daarna kunnen grotere spierscheuren ontstaan. De totale afscheuring ontstaat alleen bij ernstiger ongevallen.

    oorzaak:
    De oorzaak is meestal of een ongeval, bv bij tennis als iemand een grote stap neemt en dan uitglijdt met gespreide benen of een chronische overbelasting, bv bij voetballers.
    Vermoedelijk speelt ook een verkeerde training een rol. Aan het schaambeen zitten aan de onderkant de adductoren aangehecht, aan de bovenkant de buikspieren. Als de beenspieren veel meer getrained zijn dan de buikspieren, dan ontstaat er een grote trek aan de onderkant van het schaambeen met als gevolg een insertietendinopathie.

    behandeling:
    De behandeling in stadium 1 bestaat uit het verminderen van de inspanning, rekoefeningen voor de adductoren en spierversterkende oefningen voor de buikspieren. De behandeling in stadium 2 bestaat uit rust, eventueel pijnstillers en eventueel ijspakkingen (15 minuten om de 3 uur). Hiermee verdwijnt de pijn meestal in 2 tot 6 weken.
    Daarna is het belangrijk om de training weer voorzichtig op te bouwen met aandacht voor een evenwichtige training van been en buikspieren.